Վերլուծություն

Հեքիաթը տես այստեղ

Այս հեքիաթը շատ հետաքրքիր էր, ինձ դու եկավ իր իմաստը, որ բոլոր մարդիկ պետք է գոհ լինեն իրանց ունեցածից: Սկզբում եղևնին գոհ չէր իրենից, բայց մարդ պետք է ուրախ լինի նրանով ինչ որ ունի: Միքիչ դուր չեկավ վերջաբանը: Կփոխէի վերջաբանը, այնպես կդարցնէի որ վերջը եղևնին հասկանար իր սխալը և վերադառնար իր հարազատ անկյունը, որտեղ նա ընկերություն էր անում սոճիների և իր ընկերուհիներ եղևնիների հետ , որտեղ թռչունները ծլվլում էին և վերջապես նա այդտեղ էր ծնվել մեծացել: Հեքիաթը հարուստ էր նկարագրությամբ, ամեն մի տողի 80%-ը նկարագրություն էր  և դա գեղեցկացնում է հեքիաթը և ավելի հետաքրքրացնում այն: Եղևնին փոքր ժամանակ անհամբեր էր և չէր համբերում մինչև մեծանար: Այդ պատճառով Աստված նրան պատժեց, բայց ինձ թվում է վերջում եղևնին հասկացավ իր սխալը:  Նա ուրախ չէր իր փոքրությամբ, չէր նկատում անգամ արևի շողերին,մաքուր  օդին և այլն: Նա չէր նկատում այն բաներին որոնք իրեն ուժեին տալիս, օգնում էին, նրանցով էր նա ապրում: Այս հեքիաթը շատ գեղեցիկ է իր իմաստով և նկարագրությամբ, բայց ինձ ավելի դուր կգար երբ ինչ որ մի հետաքրքիր և առանձնահատուկ բան կատարվ էր: