Trashmaster-ը Արատեսում

Ներկայացնում եմ Trashmaster բջջային հավելվածը Ավագ դպրոցի ՏՏ լաբորատորիայում արդեն երկու տարի է ինձ ամենշաբաթյա գործունեություն է ծավալում սովորողների 5 հոգանոց խումբ, որոնցից մեկը ես եմ: Երկրորդ տարին է ինչ մենք մասնակցում ենք «Տեխնովացիա» միջազգային մրցույցթին։ Հպարտությամբ կնշեմ, որ անցյալ տարի խումբը ևս ունեցավ լուրջ հաջողություններ, բայց այս տարի մեր գաղաոարով և կատարած աշխատանքով ստացած հաղթանակն ավելի գրավիչ էր. մենք հաղթեցինք «Լավագույն բնապահպանական հավելված» անվանակարգում: Արատեսում պատրաստվում եմ ներկայացնել նշված հավելվածը, խոսել մեր թիմի անցած ճանապարհի, վերելքների ու վայրեջքների, և մեր ապագա ծրագրերի մասին։ Նախ կարճ պատմեմ թե ինչ է հավելածը։ TrashMaster-ը օգնում է կապ հաստատել աղբ նետող հաճախորդի և վերամշակող կազմակերպությունների միջև։ Հաճախորդը տեղեկացնում է իր աղբի չափաբաժինը իսկ կազմակերպությունը գալիս և վերցնում է այն։ Գաղափարը ստեղծվեց, երբ ունեցանք այդ խնդիրը։ Անցյալ տարի, ամբողջ ամառ հավաքել էինք մի մեծ տոպրակ թուղթ, այն հույսով, որ կվերամշակվի, բայց քանի որ այդ ոլորտը դեռ բավականին զարգացած չէ երկրում, հանդիպեցինք դժվարությունների։ Դրանից հետո որոշեցինք խնդրին լուծում տալ։ Ստեղծեցինք հավելվածը, իր լոգոն, դիզայնը, կապվեցինք տարբեր կազմակերպությունների հետ, խորհրդակցեցինք նրանց հետ։ Այդպիսով ունեցանք պարտաստի հավելված, որով էլ մասնակցեցինք մրցույցթին։ Մրցույթից ստացանք գումար, որով թիմակիցներով որոշեցինք մեզ համար քնապարկներ գնել։ Մրցույթից հետո, անելիք շատ ունեինք, ինչ-որ չափով կանգնել էր մեր աշխատանքները։ Դե, ամառ է, մենք էլ մի քիչ ծուլացել ենք։ Բայց հիմա սկսել ենք աշխատանքները՝ տանից: Բացեցինք սոց․ ցանցերում էջեր։ Իսկ ամռան կեսերին մեզ լսեց ողջ Հայաստանը։ Հանրային ռադիոյի միջոցով մարդիկ ծանոթացան մեր հավելվածին։ Այժմ մասնակցում ենք The European Youth մրցույթին։ Սպասում ենք արդյունքներին։ Դե ինչ, հաջողություն մաղթեք մեզ։

Այլ հղումներ՝ https://myeduway.wordpress.com/2019/03/12/trash-master-%d5%a2%d5%bb%d5%bb%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%b0%d5%a1%d5%be%d5%a5%d5%ac%d5%be%d5%a1%d5%ae%d5%a8/#more-6677



https://my.technovationchallenge.org/student/dashboard#/submission


Մեր սոց․ ցանցերը ՝ https://www.facebook.com/TrashMaster-609521536200553/
https://www.instagram.com/trashmasterapp/
https://trashmasterapp.blogspot.com/


Սևանում, միայն Սևանում

Սևանում, 
մինչ գնալը, հաստատված է, որ լավ է անցնելու, ասե՞մ գաղտնիքը, շրջապատն է, եթե մթնոլորտը լավն է, ուրեմն իմացեք, հաստատ լավ է անցնելու։ Եվ ինչպես միշտ ճամբարի մթնոլորտը հիանալի էր։ Ասում, ծիծաղում էինք, միքիչ Սևանի պաղ ջրում լողում, դուրս գալիս տաքանում էինք ու էլի ասում, խոսում ծիծաղում։ Իսկ եթե կա կիթառ, ուրեմն ինչ խոսք։ Ցուրտ էր, չխաբեմ, բայց դե ընկերները իրենց ջերմության հետ չէին թողնում ցրտի մասին անգամ մտածել։  





















Ծաղկում է Արատեսը

DSCF7349













Արատեսը չորս եղանակում էլ շողում է։  Կապ չունի, թե այն պատված է ճերմակ սավանով, թե վառվռուն աշնանային գույներով յս անգամ Արատեսում անցկացրած ժամանակը այդքան էլ մեծ չէրսակայն մեր գործունեությունն էր մեծ։ Ինչ ասես՝ չարեցինքբայց ամենակարևորը՝ արատեսյան հարթակի բացումը մենք արեցինք։ Ստեղծեցինք այնպիսի միջավայրորտեղ բոլորը անխըտիր կարող են ստեղծագործել։ Բնությունը դիմացից,երաժշտությունը կողքիցմուսան ինչո՞ւ պետք է չգա։ Մեր նախագծային խմբի նպատակը այս անգամ մի քիչ այլ էր։ Գնացել էինք ճարտարապետ ուսանողների հետ։ Հետևելով նրանց գործունեությանը՝ գաղափար էինք կազմումթե ընդհանրապես ինչ է ճարտարապետությունը։ Առաջին անգամ դա տեսնում էինք գործնականումայլ ոչ թե տեսականորեն։ Իսկ ուսանողների ղեկավար Արման Թորոսյանը մեզ պատմեց եկեղեցաշինության մասին։ Եվ համոզված եմոր այժմ՝ եկեղեցի մտնելիսմի լավ զննելու եմ  շինությունը։
Արատեսի բնությունը ուրիշ է։ Ճանապարհ էինք ընկել վախվխելովբայց առաջ էինք շարժվում։ Հետաքրքիր էրթե ինչպես է բնությունը իր իսկ ճաղերը քաշել։ Եվ իզուր չէոր այն շատ մաքուր էր։ Եղինջները բարձրացել էին և թիկնապահների դեր էին խաղում։ Գետը ջինջ վարարում էրչորս կողմդ նայում էիրէլի չէիր կշտնում։ Տարատեսակ գույներբույսերծաղիկներ և կենդանական աշխարհ։ Հետաքրքիր մոտեցում ուներ բնությունընախ ստիպում էր վախենալիսկ հետո ստիպում էր առաջ շարժվեքքանի որ այնտեղից տեսարանը շատ ավելի լավն է։ Այսպես էր այս անգամվա Արատեսը,   ինչպես միշտ տարբերվող և յուրովի։









«Բանգլադեշն» իմ աչքերով


Գիտե՞ս, մանուկ էի, մայրիկիս հետ քայլում էինք Աբովյան փողոցով, երբ սկսեցի հարցախեղդ անել մայրիկին։ Դե, հարցից հարց, պատասխանից պատասխան, այսպիսով ծնվում է մի կարևոր հարցի լուծում։
-
Մա՛մ, իսկ ինչո՞ւ ամեն ամիս նոր կենտրոն չեն որոշում, էդպես Երևանը ավելի սիրուն կլինի, օրինակ մի ամիս կենտրոն կնշանակվեր Մոնումենտը, իսկ մյուս ամիս՝ Մասիվը, էն մյուս ամիսն էլ մեր Բանգլադեշը (երևում է, չէ՞, որ արդեն մտահոգված սեբաստացի եմ)։  Օրինակ՝ երբ երեկոյան բոլորը հավաքվում են և հիանում հրապարակի շատրվաններով, թող հիանան Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու վերևի այգում։ Թող էնտեղ հավաքվեն, էրեխեքն էլ էդտեղ կվազվզեն, կխաղաղան, երիտասարդները կզբոսնեն, իսկ մեծահասակներն էլ նստարաններին կնստեն ու երեխանների վրա մի փոքր կգոռգռան։
Հիմա արդեն չեմ էլ հիշում մայրիկիս պատասխանը։ Բայց դե տասը տարեկան Նանորի համար սա իրոք ամենահեշտ լուծումն էր։
Թող Երևանում կենտրոնները շատ լինեին, ի՞նչ վատ կլիներ, որ։ Դե բայց որ շատ մտածես, դու էլ կզգաս, որ մեր Բանգլադեշը պակաս Կենտրոն չի։ Շատրվաններ ունե՞նք. ունենք։ հրապարակնե՞ր, այո, ունենք, այգիննե՜ր, լայն փողոցնե՜ր, նեղլիկ աստիճաններ, կինոթատրոն անգամ, երեխաններով լի բակեր ու խաղավայրեր։ Իսկ ամռան շոգին, երբեք տապը գլխիդ չի տալիս, շնորհիվ բարձր ծառերի։ Իսկ էն հայտնի պուլպուլակները, որոնք ամեն քայլափոխին կան, չգիտեմ նկատե՞լ եք, թե՝ ոչ, բայց Կենտրոնում դրանց էլ այդքան հաճախ չես հանդիպում։ Ըհն, ինչ պակաս կենտրոն է, միայն թե ծայրամասում կենտրոն է, բայց դե իմ, ձեզ համար հաստատ կենտրոն է։
Ինչ լավ է, տասը տարեկան Նանորի գաղափարը ինչ-որ չափով կատարված է։