Arturo Pérez-Reverte / Արթուրո Պերես-Ռևերտե

Related image

Արթուրո Պերես-Ռևերտեն ծնվել է 1951 թվականին Նոր Կարթագենում: Իր ստեղծագործություններում ժամանակ առ ժամանակ թույլ է տալիս ծիծաղելի միստիֆիկացիա: Դրանք առնչվում են իր իսկ ստեղծագործությունների ռեկուրսիային, ընդ որում դրանցից որոշ գործեր արդեն իսկ գրված էին, իսկ որոշ գործեր էլ` միայն մտածված: Այս դեպքում միստիֆիկացիան կարելի է բացահայտել միայն երկրորդ ստեսղծագործության հրատարակումից հետո:Ապրում է Լա Նավատայում, որ գտնվում է Մադրիդի հարևանությամբ, և Նոր Կարթագենում, որտեղ հնարավորություն ունի զբոսանավով ճանապարհորդելու Միջերկրական ծովումշ: 2003 թվականից Իսպաներենի թագավորական ակադեմիայի անդամ է:


Մանկավարժական Համալսարանում խաղում ենք "Batalla de letras"

Այս անգամ ճանապարհը մեզ տարավ Մանկավարժական Համալսարան։ Այսօր այցելեցինք մի խումբ ապագա ուսուցիչների, ովքեր իրենց երկորդ օտար լեզուն ընտրել էին իսպաներենը։ Մեր նպատակը՝ մեր ստեղծած խաղը ավելի հասուն աչքերով տեսնել և լսել նրանց կարծիքը և առաջարկները խաղի վերաբերյալ։

Ես եմ


Բարև, ես Նանորն եմ, 16 տարեկան եմ և ապրում եմ Երևանում։ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի ավագ դպրոցի սովորող եմ։ Դպրոցի դրվածքի շնորհիվ հաճախ այցելում եմ գյուղեր, շրջաններ, հարևան երկրներ և հնարավորություն եմ ունեցել մասնակցելու մի քանի միջազգային ճամբարների, որոնց ընթացքում, բազմազան հետաքրքիր փորձառություն ձեռք բերելուց բացի, հղկել եմ անգլերենիս իմացությունը։ Լեզուներից սովորում եմ անգլերեն, իսպաներեն և պարսկերեն։ Հաճախում եմ Ամերիյան Համալսարանի EEC պարապմունքներին։ Մասնակցել եմ Թումոում դասընթացների և ունեմ  իմ ուսումնական բլոգը։
Համոզված եմ, որ եթե մի տարի առաջ ինձ հարցնեին, թե արդյոք իմ ապագան տեսնում եմ ՏՏ ոլորտում, պատասխանս բացասական կլիներ։ Սակայն մի տարի առաջ, մասնակցել եմ Տեխնովացիա մրցույթին, որը հնարավորություն է տալիս սովորել և մեր իմացությունը ներդնել՝ աշխարհի հրատապ խնդիրներին լուծում գտնելու համար։ Խնդրի լուծումը պետք է լիներ բջջային հավելվածի տեսքով։ Մենք ընտրեցինք երիտասարդների գործազրկության հարցը և իմ կարծիքով, հաջողված բջջային հավելված ստեղծեցինք։ Հայաստանում հաղթեցինք, սակայն ցավոք, չկարողացանք անցնել միջազգային փուլ, և ֆինանսական առումով մեր հավելվածը աշխատացնել։ Այնուամենայնիվ, այս տարի ավելի լավ լուծումով, ավելի հրատապ խնդրով, ավելի մշակված և աշխատող հավելվածով վերադառնում ենք։ Այս տարվա հավելվածը օգնելու է քաղաքացիներին և աղբի վերամշակմամբ զբաղվող կազմակերպություններին արագ, մատչելի կապ հաստատել միմյանց միջև և տեսակավորված աղբը ուղարկել վերամշակման:

Իսպանական ջրեր (Թարգմանություն)

Related imageԿարծեմ էլի ասել եմ, որ երբ այլևս չեմ կարողանում տանել այս վայրը, որ ես և ոմանք  կոչում ենք Իսպանիա, փորձում եմ գրադարանի միջով նայել նրան` հասկանալու և գոնե տանելի դարձնելու համար նրա սոցիալական հիվանդությունը, պատմական ստորությունը և նրա շարունակական դժբախտությունը։ Ուզում եմ ասել, որ դիմում եմ գրքերին՝ որպես բացատրություն և ցավազրկող։ Եվ իսկապես որ դա թեթևացնում է։
Մխիթարում է, և դա արդեն ինչ- որ  բան է, քանի որ ցանկացած բանի ըմբռնումն օգնում է այն գլխում տեղավորելուն։ Սակայն, այսօր ինձ դուք բռնեցրիք գրելիս` զենքերը մի կողմ դրած։ Եվ պետք է խոստովանեմ, որ  երբ խոսում եմ գրադարանի մասին, այնքան էլ այկեղծ չեմ։ Կան ուրիշ՝ ավելի պարզ ցավազրկող մեթոդներ, սիրելի՛ Վաթսոն։ Մի քանիսը վտանգավոր են, քանի որ ունեն երկու կողմ։ Այն նույն բանը, որ կարող է քեզ սփոփել, կարող է և  ավելի զայրացնել։ Բայց այսպիսին է կյանքը։ Ես ի նկատի ունեմ փողոցով քայլելը, տեսնելն ու լսելը։

Կոնդում՝ տուրիստի կարգավիճակում


Նկարը՝ Անուշ Թադևոսյանի 
Շատ էի լսել հեռավոր, խորհրդավոր և առեղծվածային Կոնդի մասին Երևանի կենտրոնում  պատսպարված մոխրագույն քառակուսի շենքերի միջև։ Հին, իրական Երևանի մի փոքրիկ կտոր՝ թաքնված մեր աչքերից։ Կոնդում տխուր է ,ասեմ, և տեղացող անձրևն էլ վիճակը չէր մեղմացնում։ Կոնդը 1930 թվից ի վեր դառել է թղթի վրա մնացած, անավարտ նախագծերի կույտ։ որոնք, ցավոք, միայն շարունակում են մնալ թղթի կտոր։ Երկու ժամ Կոնդում շրջելուց հետո հասկացա, որ նրա անգամ վաթսուն տոկոսը չեմ տեսել։ Ամեն մի ծակուծուկից դուրս գալիս  նոր տեսարան էր բացվում, նոր տներ։ Ամեն մի նեղ անցքից դուրս գալիս երևում էր մի ուրիշ պատ, մի ուրիշ պատմություն։ Կոնդը միակն է. ինչո՞ւ ենք փորձում գտնել մերը ուրիշ երկրներում, ուրիշ տեղերում, եթե հենց մեր փոքրիկ քաղաքում մի ուրիշ քաղաք կա։ Իր փայտե և քարքարոտ տները՝ նրանք, որոնք դեռ չէին վերացել և դարձել միանման մոխրագույն պատեր, ունեին իրենց ասելիքը։ Համեմատաբար ավելի լայն փողոցները ասֆալտած էին, և տեղ-տեղ երևում էին մեծ քարերը, որոնք ասես համառորեն իրենց դիրքը պահել էին։ Չէ՞ որ այն Հին Երևանի վերջին պատմական կտորներից է, վերջին փաստերից մեկը, վերջին ականատեսը։

Խաղում ենք "Batalla de Letras" Էջմիածնի Էօրնեկեան վարժարանի սովորողների հետ

Մեր ստեղծած իսպաներեն ուսուցողական խաղը ներկայացնելու համար եղանք Էջմիածնի Էօրնեկեան վարժարանում։ Այն ներկայացրեցինք վեցերորդ դասարանի սովորողներին, և կարող եմ հանգիստ ասել, որ բոլորը անխտիր ոգևորված էին խաղով։ Նախ շրջեցինք դպրոցով, ծանոթացանք իրենց կրթական միջավայրին։ Հետո մի վեցերորդ դասարանի աշակերտների խմբին փորձեցինք բացատրել խաղը։ Ասեմ, սովորողները, շատ արագ ընկալեցին խաղի կանոնները, և սկսեցին բոլոր հարցերի համար իսպաներենով պատասխաններ գտնել։ Բոլորը հավաքվել էին մի սեղանի շուրջ և փորձում էին օգնել իրենց գիտելիքներով։

Իրանական ժամանակակից պոեզիա

Երկու- երեք տող, որոնցում ասվում է ամեն ինչ: Երկու- երեք տող, և պոետից դեպի ընթերցող մի ուժեղ կապ: Մի գաղափար, մի միտք, որը ընթերցողին է տրվում: Այդ մի քանի տողում երևում է մի ամբողջ երկրի մշակույթ, արվեստ և սեր դեպի պոեզիան: Սիրում եմ այդ մեծ կապը, որը սահմանվում է պոետի և ընթերցողի մեջ: Հաստատ գիտեմ, որ այս կապը ինձ դրդելու է գտնելու, փորփրելու այս մշակույթից թողած գանձը: